حرام است « ( 1 ) . آنچه را كه قرطبى به صورت استثناء بيان كرده از قبيل خواندن « حدى » ( آواز مخصوص ) براى شتران يا اشعار مخصوصى كه مسلمانان با آهنگ به هنگام حفر خندق مىخواندند به احتمال قوى اصلا جزء غنا نبوده و نيست ، و شبيه اشعارى است كه گروهى با آهنگ مخصوص در راهپيماييها يا مجالس جشن و عزادارى مذهبى مىخوانند . در منابع اسلامى دلائل زيادى بر تحريم غنا در دست است كه از جمله آيه فوق و * ( مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ ) * . . . و بعضى ديگر از آيات قرآن مىباشد كه حد اقل طبق رواياتى كه در تفسير اين آيات وارد شده بر غنا تطبيق گرديده ، و يا غنا از مصاديق آن شمرده شده است . در حديثى از امام صادق ع مىخوانيم كه در تفسير آيه وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ ( حج - 30 ) فرمود : قول الزور الغناء : « سخن باطل همان غنا است » ( 2 ) . و نيز همان امام ع در تفسير آيه وَالَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ ( فرقان - 72 ) فرمود : « منظور از آن غنا است » ( 3 ) . و در تفسير همين آيه مورد بحث ، روايات متعددى از امام باقر ع و امام صادق ع و امام على بن موسى الرضا ع نقل شده است كه يكى از مصداقهاى « لهو الحديث » را كه موجب « عذاب مهين » است غنا معرفى كرده‌اند ( 4 ) . علاوه بر اين روايات فراوان ديگرى - منهاى تفسير آيات - در منابع اسلامى ديده مىشود كه تحريم غنا را بطور مؤكد بيان مىكند . در حديثى كه از « جابر بن عبد اللَّه » از پيامبر ص نقل شده مىخوانيم : كان ابليس اول من تغنى : « شيطان اولين كسى بود كه غنا خواند » ( 5 ) .

--> ( 1 ) « تفسير قرطبى » ج 7 ص 5136 . ( 2 و 3 و 4 و 5 ) « وسائل الشيعه » ج 12 صفحه 225 تا 227 - 231 ( باب 99 تحريم الغناء ) .